چرا کار در فیسبوک را رد کردم
فوریه 1, 2018
با دوستاتون به یک سفر عجیب برید!
فوریه 1, 2018

محبوبیت تلگرام به علت محدودیت دیگران!

به یاد دارم که زمانی همه از وایبر استفاده میکردند. خیلی اهل مسنجرهای این شکلی نبودم و بعد از اینکه یاهو مسنجر از مد افتاد کارهامو‌ فقط رو اسکایپ انجام میدادم و گاهی چت فیسبوک. زمانی که وایبر یه مسنجر همه گیر شد تلگرام تنها یک استارتاپ جوان بود. خیلی از وایبر خوشم نمی اومد چون مصرف باتریش خیلی زیاد بود. به همین خاطر از یک نوشته ی کاملا محلی و کوچیک در مورد تلگرام و امنیتش استقبال کردم و در موردش خوندم، و‌با اینکه مشکلات تئوریکی در امنیتی که میگفتند غیر قابل نفوذ هست داشت و داره، به خاطر سرعت خوب آپلود و دانلود فایلش به علت ابری بودن، تلگرام رو نصب کردم. یک سالی فقط خودم تلگرام داشتم و یکی از دوستانم و کسی حتی نامی از تلگرام نشنیده بود تا اینکه وایبر شروع کرد به بازی در آوردن و بستن اکانت کسانی که تقریبا فعالیت زیادتری نسبت به بقیه داشتند و در گروه های مختلف به دفعات بالا مطالب رو به اشتراک میگذاشتند.

تنها همین اشتباهات کوچیک کافی بود که معدود افرادی که بروی تلگرام هم حساب کاربری داشتند دوستان و فامیل و آشنایانشون رو دعوت کنند به تلگرام و همگی با هم کوچ کنند به تلگرام. تلگرام هم ‌اگر از حق نگذریم بسیار خوب عمل کرد و نیاز مشتریانش رو به خوبی درک کرد و تبدیل شد به یکی از بازارهای سیاه معاملات در کشور ایران. تا جایی که میبینیم فیلتر کردن این ابزار چندین هزار نفر رو بی کار کرده. تلگرام تبدیل شد به جایی که میتونست سلبریتی بسازه.

کاری که چندین سرویس دهنده ی اینترنتی مثل eBay، craigslist، فیسبوک، اینستاگرام، … کردند رو در ایران تا حدود بسیار زیادی تلگرام انجام داد. یعنی زیر و رو کردن مدل بازار. کسانی که به هر علتی از دسترسی به بازار محروم بودند، مثل بخش عمده ای از خانم ها، حالا میتونستند با استفاده از ابزار تلگرام از درون منزلشون محصول و خدمات عرضه کنند. یکی سبزی پاک میکنه، یکی لباس میفروشه و یکی کتاب معرفی میکنه. دولت برای نجات از بدبختی به دنبال دقیقا همین سیستم میگرده. کسانی که بازیگران اصلی صنعت بودند به علت سیاست های غلط به سختی زمین‌ خوردند و الان نوبت همین افراد خرد و کوچک هست تا کمکی به چرخیدن چرخ اقتصاد بکنن.

دولت با جدیت سعی میکنه نشون بده که همین کسب و کارهای کوچک و همچنین کسب و کارهایی که به نام استارتاپ میشناسیمشون رو پشتیبانی می کنه و ظاهرا همه چیز داره نسبتا خوب پیش میره که:

در‌ همین حال ناگهان به علت های مختلف خیابون‌ها شلوغ میشند و مردم به خیابون ها میاند. این اطلاعات با سرعت در دست مردم میچرخه و اصطلاحا دست به دست میشه. دولت و حکومت نمیتونه جلوی نشر اطلاعات رو‌بگیره و اولین فکری که به ذهنشون میرسه بستن تلگرامه. بعد رسانه ها با سرعت شروع میکنند به تبلیغ پیام رسان های داخلی. پیام رسان سروش و پیام رسان گپ و چند پیام رسان دیگه. عده ی زیادی در برابر فیلترینگ تلگرام می ایستند و بر این اعتقاد هستند که تلگرام باید رفع فیلتر بشه. نه به خاطر خود تلگرام، بلکه به خاطر کسب و‌کارهایی که ایجاد کرده و رونقی که به دیگر‌ کسب و کارها داده.

حالا سوال اول اینه که آیا واقعا پیام رسان سروش و پیام رسان گپ جایگزین خوبی برای تلگرام هستند؟ بگذارید یک مقدار به عقب برگردم. اوایلی که تلگرام به این صورت باب نشده بود یک روز با یوزف، دوست و همکار خوبم و مدیر عامل مجموعه ی ما در‌حال صحبت بودم و ازش پرسیدم که آیا تلگرام رو میشناسه؟ اون تلگرام رو نمیشناخت و بعد شروع کردم از مزایای تلگرام گفتن و اینکه میشه به عنوان ابزاری برای ایجاد ارتباط های درون پروژه ای ازش استفاده کرد. یوزف بالافاصله پرسید که شرکت تلگرام کجاییه و بعد از اینکه فهمید یک شرکت روس هست بالافاصله مخالفت کرد.

ما هم میدونستیم تلگرام روی سرور روسی هست. پس چرا ما این سوال از روز اول برامون پیش نیومده بود؟ جواب من اینه که مردم به مراتب براشون کمتر اهمیت داره که یه دولت خارجی به مکالماتشون دسترسی داشته باشه تا اینکه احتمالش رو‌ بدند که یک ایرانی و حکومت ایران ممکن هست به اطلاعاتشون دسترسی داشته باشه. حالا اینها مال زمانیه که آدم حق انتخاب داره. در شرایط کنونی میبینیم که تلگرام به علت عدم وجود کنترل به روی پیامهای ارسالی فیلتر شده و بعد همه جا میگند که به جاش از پیام رسان های داخلی استفاده کنید که امثال پیام رسان سروش و پیام رسان گپ هستند.

مشکل اول و اصلی این هست که در این شرایط به جای پیام رسان سروش و پیام رسان گپ هر پیام رسان داخلی دیگری هم بود، کاملا مشخص خواهد بود که هدف چی هست. اگر در شرایط عادی این اتفاق میافتاد و به کسب و کارها اطلاع قبلی داده میشد که مثلا ۴ ماه دیگه تلگرام از کار میافته باز کمی قابل درک بود و من با اینکه باز هم از مخالفین بودم و فکر میکنم که این کار باعث از بین رفتن روح رقابت آزاد میشه و در نهایت در صنایع ایجاد شده در بستر اینترنت هم ما رو به تولید پیکان و پراید مانندها میرسونه، ولی قابل درک تر میبود. ولی با در نظر گرفتن وضعیت، اینکه «ما بروی تلگرام نفوذ کافی نداریم» و «شما اجازه ی استفاده از تلگرام ندارید» و «از پیام رسان سروش یا پیام رسان گپ استفاده کنید تا تولید ملی مورد حمایت قرار بگیرد» با هم یکجا جمع نمیشند.

پس در نهایت به جواب سوال اول میرسیم که فرقی نمیکنه پیام رسان سروش، پیام رسان گپ، و بقیه ی پیام رسان های ایرانی چقدر خوب هستند. در شرایط فعلی طلا هم که باشند نمیشه به آنها اعتماد کرد.

سوال دوم اینکه چکار میشه کرد؟

هیچی! تلگرام باید آزاد بشه، پیام رسان های سروش، گپ،… باید ارزشی رو پیشنهاد بدند که تلگرام نتوانه. مثلا سرعت بالاتر در انتقال فایل ها (نه با پایین اوردن سرعت تلگرام)، ترافیک رایگان در صورت استفاده از پیام رسان ایرانی، پشتیبانی تمام قد از قابلیت پرداخت، و …

آیا بعد از این کارها میشه به پیام رسان ایرانی اعتماد کرد؟
من نمیتوانم. اعتماد کم کم به دست میاد. باید براش تلاش کنند.

استفاده از تلگرام اشتباهی بود که به علت فیلتر شدن فیسبوک مسنجر و ویچت و … اتفاق افتاد و استفاده از پیام رسان سروش و پیام رسانهای دیگه ی داخلی اشتباهی که به علت فیلتر شدن تلگرام میتونه رخ بده و ما رو سالها از بقیه ی جهان عقب بیندازه. چون از طرفی پیام رسان درب و داغون و نصفه و نیمه ای داریم و بدون پیام رسان نیستیم و از طرفی برای حمایت از پیام رسان های داخلی همان راه محدودیت پیام رسان های با کیفیت تر رو پیش میگیریم.

در حال حاضر منطقی ترین راه ادامه دادن بروی تلگرامه!

سروش مرتضی پور
سروش مرتضی پور
سلام. نام من سروش مرتضی پور است و مدیر فنی و از بنیانگذاران یکی از استارتاپ های موفق اتریش در زمینه ی اینترنت و تکنولوژی و محقق دکترای هوش مصنوعی و ارتباط انسان و روبات در فضاهای واقعیت مجازی در دانشگاه تکنیک وین هستم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

//]]>