موقعیت استثنایی کاری در بهترین شهر دنیا برای زندگی، وین اتریش، برای برنامه نویسان .NET
می 25, 2018
چه شد که راه را اشتباه رفتیم؟
ژوئن 30, 2018

این سوال بسیار جالبیست که آیا استارتاپ هایی که در ایران بسیار خوب کار میکنند و اصطلاحا کار و کاسبی آنها سکه هست، امکان ورود به بازار های جهانی که بیشتر بازارهای پولدار مد نظر ماست، را دارند؟

جواب بنده در یک کلام خیر است! در دو سالی که تقریبا جریانات و اتفاقات استارتاپی ایران را زیر نظر دارم و با افرادی از این اکوسیستم به صورت های مستقیم و غیر مستقیم در ارتباط هستم نکات جالبی در مورد نوع و رویکرد بیزینسی نه تنها شرکت های ایرانی، بلکه دولت هم فهمیده ام که مهمترین آنها این نکات هستند:

  • کسب و کارهای ایرانی با فرهنگ استفاده ایرانی ساخته میشوند. متاسفانه فرهنگ و الگوی استفاده ی ایرانیان از خدمات و کالاها، به خاطر جو ۴۰ سال گذشته و دور ماندن از فضای رقابتی و متفاوت جهانی بسیار متفاوت از الگو و فرهنگ استفاده ی مردم در مارکت های پولدار جهان است. خواسته یا نا خواسته، الگوی مصرف یکی از مهمتری فاکتورها است که طریقه ی خدمت رسانی شرکت ها را هم مشخص میکند. چرا که شرکت ها در همه حال سعی در نزدیک شدن به مشتری دارند و در عین حال میخواهند سود خود را حداکثر کنند. به همین خاطر کمتر پیش میاید که کسب و کاری که مشتریان راضی دارد به فکر تغییر بیفتد.
  • برای ایجاد حس اعتماد در مشتری تنها شرکت ها و کسب و کارها نیستند که دخیل هستند. در پیچ و تاب راضی کردن و راضی نگاهداشتن مشتری، علاوه بر کسب و کارها که در خط مقدم هستند، کشور با وضع قوانین محکم و قابل اتکا نقش مهمی در ایجاد اطمینان در مشتریان ایفا میکند. بدین معنا که اگر کسب و کاری در ارایه ی خدمات کوتاهی کرد، علاوه بر احساس مسئولیت، باید به ازای هر مشتری ناراضی احساس ترسی هم در دل کسب و کار ایجاد شود، که این لایه ی اطمینان نهایی برای هر مشتریست. در یک کلام تعهد پارامتریست که در کسب و کارهای ایرانی وجود ندارد و اگر هم دارد، در سطح شفاف نیست و پیگیری قضایی عدم پایبندی به تعهد مخصوصا در دنیای اینترنت در ایران تقریبا محال است.
  • مدیر عامل و راهبر کسب و کار در ایران و در کشور های پیشرفته تعریف بسیار متفاوتی دارند! راهبری کسب و کار کاری تمام وقت و بسیار سخت و استرس آور است. یک راهبر کسب و کار میبایست در بسیاری مباحث مطلع باشد و راه و روش های بسیار کارامدی را در کسب و کار برای امور جاری ایجاد کند. به علاوه راهبر کسب و کارهای استارتاپی میبایست به فکر نکات مختلف دیگری هم باشند که از جمله ی آنها ایجاد بازار جدید، شبکه سازی، یافتن سرمایه گذار مناسب، یافتن شرکای تجاری مناسب و خلاصه پیشرفت بدون توقف مجموعه باشد. این در حالیست که در ایران بخش اعظمی از زمان یک راهبر کسب و کار به جنگیدن با انواع و اقسام ارگانها، کسب و به روز نگهداشتن بسیاری مجوز ها، ارائه ی پاره ای توضیحات، سخنرانی ها و رویدادهای بی مورد و صد من یک غاز و غیره میگذرد که در نتیجه آنها را از کسب تجارب و علم مورد نیاز برای رقابت در بازاری بسیار رقابتی و سنگین باز میدارد.
  • متاسفانه کیفیت خدمات ارایه شده توسط کسب و کارهای ایرانی در حد و اندازه های جهانی نیست. این حقیقت بسیار تلخ و سختیست. البته قطعا کسی در ایران این مساله را به همین راحتی قبول نمیکند. ولی یادمان باشد زمانی که سمند را برای اولین بار در بازار میدیدیم، امکان نداشت کسی از دست اندرکاران آن قبول کنند که سمند قابلیت رقابت در بازار جهانی را ندارد. مهم نیست که چقدر برای تولید آن زحمت میکشیم. همیشه تنها بحث میزان زحمت کشیده شده نیست. حاصل کار بدرد ورود به بازار جهانی نمیخورد و هنوز هم نمیخورد! من در لیست تصاویری که از صفحه ی کامپیوتر خودم میگیرم نمونه های زیادی دارم از اشکالات فنی بسیار بسیار پیش پا افتاده و ابتدایی از بهترین سرویس دهنده های ایرانی مانند علی بابا، دیجیکالا و غیره. من اینها را برای یادگیری خود و افرادم جمع میکنم!
  • ما از بازار رقابت بسیار دور بودیم. همه میدانند که قبل از هر مسابقه ی حساس ورزشی، چندین و چند مسابقه ی تدارکاتی برگزار میشود تا بازیکنان در حال و هوای رقابت قرار بگیرند و خود را محک بزنند. در صورتی که در فضای کسب و کار، ما ۴۰ سال است که از فضای رقابت دور مانده ایم. قطعا یکدفعه نمیتوان از تیمی که ۴۰ سال به جام جهانی راه پیدا نکرده و با تیم های دیگری بازی نکرده و تنها لیگ های داخلی داشته و حال بعد از ۴۰ سال به جام جهانی رسیده انتظار داشت که موفق ظاهر شود و به مدارج بالا و قابل قبولی برسد. اگر برسد باید به عدالت آن شک کرد!

خلاصه اینکه متاسفانه هنوز آمادگی ورود موفق به بازار جهانی را نداریم و اگر با گفتن خلاف آن خود و دیگران را فریب دهیم، عواقب سختی در انتظار ماست. شکست! قبل از امکان ورود به بازار جهانی و رقابت، میبایست زیر ساخت ها را درست کنیم. از طرف کسب و کارها، از طرف مصرف کنندگان و هم از طرف قانون گذار و مجری.

سروش مرتضی پور
سروش مرتضی پور
سلام. نام من سروش مرتضی پور است و مدیر فنی و از بنیانگذاران یکی از استارتاپ های موفق اتریش در زمینه ی اینترنت و تکنولوژی و محقق دکترای هوش مصنوعی و ارتباط انسان و روبات در فضاهای واقعیت مجازی در دانشگاه تکنیک وین هستم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

//]]>