چه شد که راه را اشتباه رفتیم؟
ژوئن 30, 2018

همسرم اصرار داشت که برای عید حتما باید ماهی قرمز پیدا کند. تا آن روز، من به شخصه جایی در اتریش ماهی قرمز ندیده بودم که به شیوه هایی که در ایران مرسوم است فروخته شود، ولی به خاطر وجود سگمان، میدانستیم که احتمالا در کجا میتوان ماهی قرمز پیدا کرد. 

به فروشگاه نسبتا بزرگی رفتیم که وسایل نگهداری از حیوانات خانگی و در کنارش چندین گونه آبزی میفروختند و اتفاقا انواع و اقسام ماهی ها را هم داشتند، از جمله ماهی قرمز خودمان. ماهی قرمز در اندازه های مختلف و طرح های مختلف در چند آکواریوم بزرگ شنا میکردند. یکی که سایز نسبتا کوچکی داشت را انتخاب کردیم و به یکی از فروشندگان که در آن حوالی پرسه میزد گفتیم که بیاید و آن ماهی را به ما بدهد. فروشنده با رویی گشاده آمد و ماهی را دید ولی از ما پرسید که سایز آکواریوممان چقدر است. ما هم که اصلا آکواریوم نداشتیم به او گفتیم که آکواریوم نداریم و او گفت که متاسفانه نمیتوند به ما ماهی بفروشد! 

تشکر کردیم و در فروشگاه چرخ دیگری زدیم و من به دنبال فروشنده ی جدیدی بودم که از او درخواست کنم که ماهی را بالاخره به ما بدهد. فروشنده ی دیگری پیدا کردم و به سمت او رفتم و از او خواستم که با من بیاید تا ماهی ای که دیده ام را به من بفروشد. زمانی که به آکواریوم ماهی قرمز ها رسیدیم همان سوالی را از من پرسید که نفر قبلی هم پرسیده بود. این بار با توجه به تجربه ی قبلی، با خودم فکر کردم که به این فروشنده نگویم که آکواریوم نداریم. یکی از آکواریوم هایی که در اطراف بود را نشان دادم و گفتم آکواریوم ما اینقدر است و هیچ موجوری هم فعلا در آن نیست و این ماهی اولین ماهی آکواریوم است. آکواریم مکعبی بود و طول، عرض، و ارتفاع آن حدود ۴۰ سانتی متر از هر طرف بود. در این اندازه آب در ایران فروشندگان حداقل ۵۰۰۰ ماهی قرمز جا میکنند!!! جواب فروشنده این بود: متاسفم ولی شما در این اندازه آکواریوم فقط میتوانید میگو بیندازید و اجازه ندارید در آکواریومی که سایز آن از این کوچکتر است (یکی را نشان داد که از هر طرف تقریبا ۷۰ سانتیمتر بود) هیچ گونه ماهی بیندازید!

فکر کردم که چقدر عجیب است و چقدر تفاوت میان روشی که ما با موجودات دیگر رفتار میکنیم و روشی که تا حدی نزدیک تر است به انسانیت! 

آخر قصه ما هم اینکه آن دفعه را با دروغ گویی یک ماهی قرمز از سومین فروشنده خریدیم و چند روز بعد آن را در یکی از دریاچه های زیبای اطراف رها کردیم و آن آخرین باری بود که ماهی قرمز خریدیم!

گهگاهی بد نیست در اصولی که با آنها زندگی میکنیم باز نگری کنیم و آنها را با معیار های عقلانی تر و انسانی تری بسنجیم. آن ماهی قرمز هیچ وقت نمی فهمد چرا به این دنیا آمده و چرا در یک تنگ کوچک در فضولات خود غرق شده و مرده ولی ما میفهمیم که موجودی زنده را برای سنتی که دیگر حتی دلیلش را نمیدانیم و درست و کامل هم اجرایش نمیکنیم تکثیر میکنیم و بعد با بی توجهی میکشیم… اگر شما بخرید، بازار آن گرم میشود و باور کنید برای خیلی ها فرق ندارد که تنگ ماهی و آکواریوم شما چقدر است و آیا این موجود زنده در آن محیط حداقل های زندگی خود را دارد یا خیر. حتی بعید میدانم آنها این ماهی ها را جز موجودات زنده قلمداد کنند. تنها چون بازارش گرم است تکثیر میکنند، در تشت میریزند و در کیسه پلاستیکی میفروشند. اگر ما نخریم، کم کم همه میفهمند که موجودات زنده اسباب بازی نیستند…

سروش مرتضی پور
سروش مرتضی پور
سلام. نام من سروش مرتضی پور است و مدیر فنی و از بنیانگذاران یکی از استارتاپ های موفق اتریش در زمینه ی اینترنت و تکنولوژی و محقق دکترای هوش مصنوعی و ارتباط انسان و روبات در فضاهای واقعیت مجازی در دانشگاه تکنیک وین هستم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

//]]>